Ευτυχισμένο 2020 !

Επειδή «η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα», επειδή «η ποίηση λατρεύει και γιατρεύει τις πληγές που άνοιξε η λογική», «μας μαθαίνει πόση αξία έχουν ακόμα και μερικές λέξεις», επειδή «όταν διαβάζουμε ένα καλό ποίημα, φανταζόμαστε πως κι εμείς θα μπορούσαμε να το έχουμε γράψει, πως το ποίημα προϋπήρχε μέσα μας», επειδή «ποίηση είναι ένα βίωμα που έγινε μαγικός λόγος», «είναι η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος», «η γλώσσα μιας κρίσιμης κατάστασης», «είναι η ρυθμική δημιουργία της ομορφιάς», είναι «μια γιορτή της διάνοιας», «είναι,  
όπου η ζωή χορεύει». Επειδή «η επιστήμη είναι γι' αυτούς που μαθαίνουν, η ποίηση γι' αυτούς που ξέρουν» και κυρίως επειδή «δεν θα βρεις την ποίηση πουθενά αν δεν κουβαλάς κάποια μαζί σου»,
εύχομαι ολόψυχα για το 2020, ποίηση στις καρδιές μας και γενναιοδωρία για να τη μοιραζόμαστε!
 
Αγάπες πρώιμες, όψιμες, αλαργινοί καιροί,
τώρα και χτες, πληγές χαρές, ω ριζικά του κόσμου,
κ’ εσείς που κάπου ζήσατε, και λιώνετε νεκροί,
κ’ εσείς με μάτια ολάνοιχτα που ζείτε ακόμα εμπρός μου,
 
πατρίδα μου, πατρίδες μου, θύμησες, τόποι, νιάτα,
κ’ εσείς ονείρατα άστρεχτα, κ’ η ελπίδα εσύ, και ο τρόμος
κ’ η ορμή, κ’ εσείς που απάντησα και σύντυχα στη στράτα,
ή καβαλάρης στης ζωής το διάβα ή πεζοδρόμος,
 
καρποί που μαραγκιάσατε κ’ εσείς βλαστοί δροσάτοι,
φαντάσματα και πλάσματα, χαρίστρα μου η ψυχή.
Της ρήγισσας Πρωτοχρονιάς μεστό είναι το παλάτι,
διάπλατα σας ανοίγεται, και πλούσιοι και φτωχοί.
 
Ρήγας κ’ εγώ, στο ερημικό νησί μου πάντα, ορίζω
το θησαυρό που δίνεται, και δε θε να στερέψει.
-Ξένοι, δικοί μου, φίλοι μου και οχτροί μου, σας χαρίζω
τη λυρική μου σκέψη!
 
Κωστής Παλαμάς, Ρήγισσα Πρωτοχρονιά
Άπαντα - Η πολιτεία και η μοναξιά

       
​
Χριστίνα Φραγκιαδάκη 
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια